نرم کن نساجی مایع مخصوصی است که به لباسها احساس لطافت میبخشد و کمک میکند لباسها بهتر به نظر برسند. همچنین منجر به استحکام آنها در هنگام دوخت میشود. هر تکه پارچهای که از کارخانه بیرون میآید با نرم کننده پارچه مقاوم میشود.
نرمکنندههای پارچه معمولاً در بطریهایی عرضه میشوند که داخل آن آب زیادی وجود دارد. آنها با مقداری مواد خاصی (حدود 15-25٪) مخلوط شدهاند. برخی از نرم کنهای نساجی بیشتر آبکی هستند و برخی دیگر مانند موم سفت هستند. ما در این مقاله قصد داریم شما را با این ماده در صنعت نساجی آشنا کنیم. پس برای کسب اطلاعات بیشتر با ما همراه باشید.
نحوه انتخاب نرم کن نساجی
انتخاب نرم کن نساجی بستگی به این دارد که پارچه چقدر ابریشمی و لطیف است. برخی مواد پارچه را بسیار نرم و صاف میکنند، در حالی که برخی دیگر بیشتر بر روی استحکام پارچه تمرکز دارند. همچنین این ماده مانند روغنهای پخت و پز است. برخی از آنها سبک هستند و پارچه را ابریشمی میکنند، در حالی که برخی دیگر غلیظتر هستند و قدرت استحکام پارچه را افزایش میدهند.
هدف نرم کن نساجی
نرم کن نساجی به لطافت الیاف پارچه کمک میکند و باعث میشود که دوخت آن راحتتر و سریعتر انجام شود. مثل این است که به جای اینکه فقط یک نخ به تنهایی کار کند، یک دسته از نخها با هم کار کنند تا خطر پارگی را از بین ببرند.
وقتی عملکرد شما در زمان دوخت سریع است، سوزن در اثر مالش روی پارچه داغ میشود. مثل زمانی است که دستهایتان را خیلی سریع به هم میمالید و گرم میشوند. سوزن داغ میتواند الیاف را نرم کند و این میتواند باعث ایجاد مشکل در دوخت شود. نرم کن نساجی به سردتر نگه داشتن سوزن کمک میکند، بنابراین کمتر احتمال دارد نخ پاره شود. این بدان معناست که شما میتوانید منظمتر و با مشکلات کمتری خیاطی کنید.
نحوه مصرف نرم کنهای نساجی
شما میتوانید این محصول را هنگام شستشو یا آبکشی، قبل یا بعد از رنگرزی استفاده کنید. برای استفاده از نرم کن نساجی، آنها را با آب به نسبت 2 تا 3 درصد بر اساس وزن پارچه یا نخ مخلوط کنید. سپس پارچه را داخل این مخلوط قرار دهید. کار اصلی نرم کنهای نساجی این است که پارچه و الیاف را نرم و صاف کنند.
این نرم کنها بهترین عملکرد را روی سطح الیاف و پارچه دارند. با این حال، قطعات ریز تشکیلدهنده نرم کنها نیز میتوانند وارد فیبر شوند. آنها با کاهش چیزی به نام “دمای انتقال شیشه”، مواد را انعطافپذیرتر میکنند و این ویژگی به حرکت آزادانه الیاف کمک میکند.
خصوصیات نرم کن نساجی
ما در زیر بصورت تخصصی به بررسی ویژگیهای برجسته نرم کنهای نساجی میپردازیم:
1. رنگ (Color):
برخی از نرمکنندهها میتوانند از همان ابتدا یا در تماس با چیزهایی مانند نور، گرما یا هوا تغییر رنگ دهند. این ممکن است برای پارچههای تیره مشکلی ایجاد نکند، اما برای پارچههای روشن و سفید میتواند مشکل ساز باشد. بهتر است از مصرف این نوع نرم کن نساجی خودداری کنید.
2. بو (Odor):
برخی از نرم کنندههای نساجی ممکن است با گذشت زمان شروع به ایجاد بوی نامطبوع کنند. نرم کنندههای حاوی چربی میتوانند بوی ترش ایجاد کنند، به خصوص اگر چربیها قدیمیتر باشند. بهتر است از مصرف اینگونه نرم کنهای نساجی دوری کنید.
3. رنگ پس دادن (Bleedibg):
برخی از نرم کنهای نساجی در واقع میتوانند رنگهای روی سطح پارچه را حل کنند، به خصوص اگر با رنگهای خاصی ساخته شده باشند. این ویژگی میتواند باعث پخش شدن رنگها و ایجاد الگوهای خطی روی پارچه شود.
4. لکهگذاری (Spotting):
همچنین مهم است که در نظر بگیرید که یک نرم کن نساجی چقدر فرار است. نرم کنهایی که نقطه دود پایینی دارند، زمانی که به قطرات تبدیل میشوند و روی پارچه قرار میگیرند، میتوانند لکه ایجاد کنند. این ویژگی میتواند باعث ایجاد علائم ناخواسته روی لباس شما شود.
5. چرک شدن(Soiling):
برخی از نرم کنهای نساجی میتوانند کثیفی را بیشتر جذب کنند و تمیز کردن پارچه را سختتر کنند. این ویژگی باید با فرآیندهایی که به رهاسازی کثیفی کمک میکنند، متعادل شود.
6. ثبات نوری(Light fastness):
برخی از نرم کنهای نساجی میتوانند رنگهای خاصی از پارچه را در اثر نور محو و یا کمرنگ کنند. این ویژگی باید با دقت مدیریت و جبران شود.
انتخاب نرم کن نساجی
برای انتخاب نرم کن نساجی مناسب، باید خواص پارچه و نحوه رنگآمیزی آن را در نظر بگیریم. موثرترین گروه مولکولها در نرم کنها، هیدروکربنهایی هستند که دارای 8 تا 20 کربن میباشند. دو نوع اصلی از مواد اولیه وجود دارد که به طور گسترده در دسترس و مقرون به صرفه هستند:
- مواد حاصل از چربیها، مانند مواد حیوانی، چربیها و روغنهای گیاهی.
- مواد حاصل از نفت خام و گاز طبیعی.
چربیها و روغنهای طبیعی به خوبی با آب مخلوط نمیشوند، بنابراین برای کارکردن با آب باید آنها را از نظر شیمیایی تغییر داد. یکی از گزینههای رایج اسیدهای چرب کنجد است که از چربی گوشت به دست میآید و دارای قسمتهای مساوی اسید استئاریک و پالمیتیک است.
مواد حاصل از نفت خام را میتوان به نرم کنهای موثر تبدیل کرد. برخی مانند روغن معدنی و پارافین نیز به عنوان نرم کن نساجی به خوبی عمل میکنند. آنها با تغییر خواص میتوانند در آب محلول شوند، که این امر آنها را بسیار مفید میکند. اتیلن و پروپیلن نیز مواد اولیه خوبی برای نرم کنها هستند.
اکثر سورفکتانتها نرم کن نساجی هستند، اما همه نرم کنها سورفکتانت نیستند. سورفکتانتها مولکولهای خاصی هستند که دو گروه انتهایی دارند: یک گروه انتهایی آن روغن را دوست دارد و دیگری آب را دوست دارد. انتهای روغن دوست معمولا یک زنجیره هیدروکربنی طولانی است که بخش کلیدی بسیاری از نرم کنها است. بخش یونی به حل شدن آنها در آب کمک میکند.
در نهایت؛ نرم کنهای نساجی بر اساس خواص مربوط به یونها به سه گروه اصلی آنیونی، کاتیونی و غیریونی تقسیم میشوند.
جمع بندی
امروزه یک نرم کن نساجی خوب باید بیش از یک کار انجام دهد. محصولاتی که فقط به اسیدهای آمینه غلیظ و چرب متکی هستند، دیگر کاربرد چندانی ندارند. یک نرم کن همه کاره علاوه بر نرم کردن پارچهها، باید مواردی مانند دوخت آسان، عدم ایجاد استاتیک، صاف کردن سطح، حفظ شکل پارچه و شستشوی آسان را نیز هدف قرار دهد. برای رسیدن به این اهداف، به نرمکنهای نساجی چیزهای جدید اضافه میشود. کارخانهها با انتخاب مخلوط مناسب، میتوانند به گسترش ویژگیهای نرم کنهای نساجی کمک کنند.
بدون دیدگاه